Als muziek in mijn oren

Mijn kinderen zingen graag.

Omdat ze heel veel ceedeetjes hebben, elk van hun eigen favoriet, hoor ik bijna elke dag wel weer wat nieuws. Ze zingen bijna altijd toch wel van iets wat ik allang weet: van onze Heer. En zij weten dat ook. En ik zing mee.

Vaak zingen wij ons dankgebed aan het einde van de maaltijd. Het “Onze Vader”. Sinds een paar weken zingt ook de kleine Joris mee. “La la la, bwo bwolololo, joehoehoe! AAAHAAAA-MEEEN!!!”

Hoewel niemand er ook maar iets van verstaat: ik weet waarover hij zingt. En jij nu ook.

Het klinkt als muziek in mijn oren.