Groeien als kool

Lachen manEr was een tijd dat het bij ons druk was aan tafel, vier mondjes voeden betekende een grote hoeveelheid eten op tafel, borden vol en happen maar.

Een tweede bordje was nooit een probleem, mijn kindertjes groeiden als kool. De volgende maat kleding was niet aan te slepen in die tijd! En ik bleef ze voeren!

Zo’n vier keer in de week aten we aardappels, groente en vlees, soms met een eitje op de spinazie en het alternatief was een enorme pan met Bahmi of Rijst, Spaghetti of Macaroni. Meer fantasie was er niet, we werkten ervoor en soms erna. Opvoeden betekende bij ons volvoeren en ze hapten maar al te graag naar de lepel die hen werd voorgehouden.

kool

Inmiddels is het stil in huis. En stil aan tafel. Twee zijn er uitgevlogen en de jongste hebben allang niet meer zo’n honger als toen. Tussen school, tafeltennis en hockey door -ongelukkig gepland op Hollands etenstijd- pakken ze een boterhammetje of trekken een hap uit de vriezer. Want ik kook nog altijd teveel, ik kan het niet meer afleren.

Als ik weer de kriebels krijg om enorme pannen eten te maken nodig ik ze gewoon allemaal uit. Tegen een afspraakje kunnen ze toch geen nee zeggen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *