Einde van een tijdperk?

Bijna 20 jaar geleden registreerde ik de domeinnaam vangemeren.nl, op 20 september 2000 om precies te zijn. In de eerst jaren was webhosting heel duur, ik betaalde meer dan ƒ45,00 per maand toen. Dat werd mij toch een beetje te gortig vandaar dat ik al heel snel op het idee kwam om de website en e-mail zelf te gaan hosten.

Met een zakelijk abonnement bij Ziggo kreeg ik een reeks IPv4 adressen waarmee ik zelf thuis een web/mail server kon verbinden met de wereld. En met een Mac OS X Server software pakket van Apple kon je dan met zo’n gave Mac mini de boel zelf configureren en onderhouden.

Meer lezen

Goud

Het was een fris nazomeravondje, een uurtje voor zonsondergang. Ik was die middag in paniek gebeld door een vriendin van Christa, één van haar goudvissen dreef levenloos in haar aquarium en nu zou het onheil haar huis treffen.

Dat kwam zo, volgens haar levensovertuiging moest ze zeven goudvissen uit eenzelfde ‘nest’ en een zwarte goudvis van dezelfde leeftijd in het huis hebben om het kwaad te weren. Zolang ze blij waren met elkaar bleef het huis ook gelukkig maar in de veertig liter water die ze moesten delen waren ze onderhand uit de kluiten gegroeid en nu was er dus eentje dood, zo gaat dat nou eenmaal.

Meer lezen

Wandelstok

Ik loop al jaren met zo’n ding, een wandelstok. Mijn vorige stok, een keurige Derby Walking Stick die ik jaren geleden kocht in een Engels dorpje ging overal met mij mee, ik kan niet meer zonder nu.

Maar zoals alles slijt is zelfs een Engelse stok op een gegeven moment opgebruikt, er zat een barst in, de lak ging er hier en daar af en de stop was al jaren vervangen door twee andere over elkaar heen want anders kraakte het zo. Dus was het tijd voor een nieuwe.

Meer lezen

Computer Nerd

Leendert als KwajongenOp school was ik Ere-Lid van de Computer Nerd Club. Na schooltijd konden wij kennismaken met de Commodore 64, MSX, Sinclair en de Atari spelcomputer. Computers van formaat.

Wilde je jezelf op het LBO profileren als de Nieuwe Intelligentsia dan moest en zou je in dat uurtje na de lessen met je vingers aan een toetsenbord vergroeid zitten te blokken op Basic, computers waren een complete bezienswaardigheid in die dagen.

Meer lezen

Telgt

Eén van de mooiste stukjes Nederland waar je doorheen kan rijden is vlakbij. Ergens tussen mijn eigen woonplaats en de plek waar ik opgroeide is het Buurtschap Telgt. Op mooie dagen vroeger fietste ik er langs naar school langs Bakkerij Van Bentum en de Veevoederfabriek. Of als we naar Strand Nulde gingen om er te zwemmen, dan ook.

Vandaag reed ik er weer langs met Liset en zo kon ik mijn jeugdherinneringen aan haar vertellen tijdens het rijden. En wat een prachtige herinneringen! Fietsen met vrienden, met de werphengel aan de fiets gebonden of met zwemspullen achterop en op schooldagen zo’n dikke varkensleren schooltas.

Ik ga dit filmpje nog een paar keer bekijken en dan komen er vast nog wel meer dingen terug.

Het excuus

“Wat doe jij voor je werk Leendert?” Als ik iemand ontmoet is dat een vraag die ik vaak hoor en dan zeg ik dat ik schrijver ben. Rete-interessant natuurlijk en meestal komt er dan nog een vraag: “Wat schrijf jij dan?” Gedichten. “Oh ik hou niet van lezen.” volgt dan meteen als excuus, eigenlijk in alle gevallen.

Irritant eigenlijk, ik weet dat die opmerking gaat komen maar toch beantwoord ik de vraag. En toch stink ik er elke keer weer in, ik moet daar nog eens een keer iets op verzinnen.

Nou ja, misschien is dit wel een geschikt antwoord: je koopt die gedichten ook niet voor jezelf als je niet van lezen houdt, je geeft het cadeau.

Met jou wil ik oud worden is te koop in elke boekwinkel en hier op mijn website. Voor iemand die van lezen houdt.

Rebellie in het Rijks Museum

Ik bezocht een keertje het Rijks Museum want ik had zin in wat cultuur maar het bezoek werd onverwachts een avontuur.

Ik gebruikte mijn wandelstok onder mijn fototoestel om een goede foto te kunnen maken zonder flits. De zaalwacht kwam bij mij zitten en zei tegen mij dat het niet is toegestaan om met een statief te filmen.

Ik vertelde hem dat het ook geen statief was maar een wandelstok, dat kon je ook duidelijk zien. En ik zei: “Als ik hier ter plekke een gedicht schrijf over dat schilderij, mag ik de foto dan houden?” en dat vond hij goed. Twee minuten later had ik het af en moest hij keihard lachen.