Breekpunt

Langzaam aan bereik ik een breekpunt
Het punt waarop ik niet meer kan
Dat zelfs mijn eeuwig optimisme
Het aardse sterven tegenkomt

Langzaam aan bereik ik een breekpunt
Dat zorgen de overhand krijgen op mij
En de lach sterft op mijn lippen
Omdat ik simpelweg ben opgeraakt

Langzaam aan bereik ik een breekpunt
Waarop mijn lichaam kapot knakt
En de wilskracht uit mijn lijf
Ook uit mijn hoofd verdwenen is

Langzaam aan bereik ik een breekpunt
Waarbij mijn zwakke lichaam niet meer kan
En ziekte zorgt dat ook mijn hart
Het krachtig ritme zal doorbreken

Langzaam aan bereik ik een breekpunt
Dat mijn lichaam zomaar stopt
En dat zelfs mijn altijd vrolijk blij zijn
Door de tranen wordt gesmoord

Leendert van Gemeren

Dit ben ik, Leendert. Ik ben een beetje ouderwets en houd van dingen die geweest zijn, bijvoorbeeld oude Engelse series op TV zoals All Creatures Great And Small, mechanische horloges, bifocale brillen en oude langspeelplaten. Ik houd niet van moderne dingen en werk regelmatig aan een ouderwetse modelspoorbaan. Ik volg Jezus en schrijf mijn gedichten soms ook over Hem maar ik schrijf ook verhalen over het leven. Excentriek. Op feestjes ben ik vaak te vinden in de keuken.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *