Pas de tip pour vous!

We waren een gelukkig en nog klein gezinnetje, de oudste in de buggy, de jongste in de buik en in een stokoud Peugeootje reden we met z’n viertjes door het Ardenner land toen we moesten tanken op de terugweg naar ons huis.

We reden bijna de verkeerde kant op van de zenuwen maar de luide luchthoorn van een vrachtwagen bracht ons op het rechte pad.

Op de deur van het pompstation stond aangegeven dat je er kon pinnen dus gooiden wij de tank daar vol Sans Plomb maar eenmaal binnen bleek in onverbiddelijk Frans dat er alleen contante Franken werden aangenomen. Haar zoon veegde de vloer en keek ons schuldbewust en met onverhulde plaatsvervangende schaamte aan voor zijn moeder die weigerde ons in Vlaams te woord te staan.

Mijn lieve Christa met haar dikke buik en onze oudste moesten met het rode Peugeootje blijven als gijzelaar zei ze (schijnbaar) in veel te snel Frans en ik moest dan maar die drie kilometer gaan lopen naar het dichtstbijzijnde dorp om geld te halen bij de bank maar het was meer dan 35 graden en ik liep niet zo lekker. Natuurlijk gaf ik tegengas.

“Nous allons”, zei de zoon tenslotte en onder een woede aanval van zijn ma liep hij met mij naar zijn voiture en reed mij in duizelingwekkende vaart over een slingerend landweggetje naar de bank.

Met zweet in de ogen en trillende vingers tikte ik een 0 teveel op de Distributeur en eenmaal terug gaf ik de nog steeds briesende dame haar geld en verlangde het exacte wisselgeld.

De overgebleven dikke stapel bankbiljetten stopte ik in de handen van haar zoon terwijl ik met een zwaaiend wijsvingertje voor haar neus woedend riep: Pas de tip pour vous! En dat is het verhaal bij dit gedicht.

Pas de tip pour vous!

Benzinepomp
Vakantie
België
Peugeot
Gijzeling
Spookrijden
Contant betalen
Teveel gepind
Pas de tip pour vous!